Jûjî

kevçî

/kɛvˈt͡ʃiː/

isimeril
  1. kaşık

    de
    Löffel
    en
    spoon
    nl
    lepel
    kmr
    Alavek destikdirêj, devpan û kûr e ku mirov pê xwarinê ji sênîkê dibe devê xwe; bi taybetî xwarinên ron

Örnekler

  • Xwarina xwe ji qiraxa firaxê bixwin, kevçiyê xwe mavêjin serê firaxê.

  • Wekî tu zanî ku bizineke min jî tune, nexwe tu çima bi kevçî mast dixwî!?

Köken

Hevreha soranî کەوچک (kewçik), kirmanşanî kemçig, zazakî kewçike, koçike, farisiya navîn kefçeg/kefç, sogdî kefçê/kepçê, farisî كفچه (kefçê) û چمچه (çemçê), belûçî چمچہ (çemçe), avestayî kefe-, sanskrîtî चमस (çemese), hemû ji proto-îranî

İlgili kelimeler

Kaynak ve lisans

Bu madde Wîkîferheng/Wiktionary kaynaklıdır ve CC BY-SA 4.0 ile lisanslanmıştır. Kaynak: Wîkîferheng. Türettiğimiz veriyi de aynı lisansla paylaşıyoruz.