Jûjî

kevçî

/kɛvˈt͡ʃiː/

Substantivmaskulin
  1. Löffel

    en
    spoon
    nl
    lepel
    tr
    kaşık
    kmr
    Alavek destikdirêj, devpan û kûr e ku mirov pê xwarinê ji sênîkê dibe devê xwe; bi taybetî xwarinên ron

Beispiele

  • Xwarina xwe ji qiraxa firaxê bixwin, kevçiyê xwe mavêjin serê firaxê.

  • Wekî tu zanî ku bizineke min jî tune, nexwe tu çima bi kevçî mast dixwî!?

Herkunft

Hevreha soranî کەوچک (kewçik), kirmanşanî kemçig, zazakî kewçike, koçike, farisiya navîn kefçeg/kefç, sogdî kefçê/kepçê, farisî كفچه (kefçê) û چمچه (çemçê), belûçî چمچہ (çemçe), avestayî kefe-, sanskrîtî चमस (çemese), hemû ji proto-îranî

Verwandte Wörter

Quelle und Lizenz

Dieser Eintrag stammt aus Wîkîferheng/Wiktionary und steht unter CC BY-SA 4.0. Quelle: Wîkîferheng. Unsere abgeleiteten Daten teilen wir unter derselben Lizenz.