Jûjî

kevçî

/kɛvˈt͡ʃiː/

nounmasculine
  1. spoon

    de
    Löffel
    nl
    lepel
    tr
    kaşık
    kmr
    Alavek destikdirêj, devpan û kûr e ku mirov pê xwarinê ji sênîkê dibe devê xwe; bi taybetî xwarinên ron

Examples

  • Xwarina xwe ji qiraxa firaxê bixwin, kevçiyê xwe mavêjin serê firaxê.

  • Wekî tu zanî ku bizineke min jî tune, nexwe tu çima bi kevçî mast dixwî!?

Etymology

Hevreha soranî کەوچک (kewçik), kirmanşanî kemçig, zazakî kewçike, koçike, farisiya navîn kefçeg/kefç, sogdî kefçê/kepçê, farisî كفچه (kefçê) û چمچه (çemçê), belûçî چمچہ (çemçe), avestayî kefe-, sanskrîtî चमस (çemese), hemû ji proto-îranî

Related words

Source and licence

This entry derives from Wîkîferheng/Wiktionary and is licensed under CC BY-SA 4.0. Source: Wîkîferheng. Our derived data is shared under the same licence.