navdêrnêrza
Alavek destikdirêj, devpan û kûr e ku mirov pê xwarinê ji sênîkê dibe devê xwe; bi taybetî xwarinên ron
- de
- Löffel
- en
- spoon
- nl
- lepel
- tr
- kaşık
Mînak
Xwarina xwe ji qiraxa firaxê bixwin, kevçiyê xwe mavêjin serê firaxê.
Wekî tu zanî ku bizineke min jî tune, nexwe tu çima bi kevçî mast dixwî!?
Etîmolojî
Hevreha soranî کەوچک (kewçik), kirmanşanî kemçig, zazakî kewçike, koçike, farisiya navîn kefçeg/kefç, sogdî kefçê/kepçê, farisî كفچه (kefçê) û چمچه (çemçê), belûçî چمچہ (çemçe), avestayî kefe-, sanskrîtî चमस (çemese), hemû ji proto-îranî