Jûjî

mehkûm

zelfstandig naamwoord
  1. pranga kaçağı / hükümlü / mahkûm / fermanlı

    en
    convict / renegade / damned
    kmr
    hukimkirî, cezadayî, sizadayî, kesa/ê ku hatiye hukimkirin

Voorbeelden

  • Aya bi çi wechî mane mehrûmBi l-cumle ji bo çi bûne mehkûmWan girt bi şîrî şehrê şuhret

Herkomst

Ji erebî مَحْكُوم (maḥkūm), têkildarî hukim.

Verwante woorden

Bron en licentie

Dit lemma komt uit Wîkîferheng/Wiktionary en valt onder CC BY-SA 4.0. Bron: Wîkîferheng. Onze afgeleide gegevens delen we onder dezelfde licentie.