Substantiv
pranga kaçağı / hükümlü / mahkûm / fermanlı
- en
- convict / renegade / damned
- kmr
- hukimkirî, cezadayî, sizadayî, kesa/ê ku hatiye hukimkirin
Beispiele
Aya bi çi wechî mane mehrûmBi l-cumle ji bo çi bûne mehkûmWan girt bi şîrî şehrê şuhret
Herkunft
Ji erebî مَحْكُوم (maḥkūm), têkildarî hukim.