noun
convict / renegade / damned
- tr
- pranga kaçağı / hükümlü / mahkûm / fermanlı
- kmr
- hukimkirî, cezadayî, sizadayî, kesa/ê ku hatiye hukimkirin
Examples
Aya bi çi wechî mane mehrûmBi l-cumle ji bo çi bûne mehkûmWan girt bi şîrî şehrê şuhret
Etymology
Ji erebî مَحْكُوم (maḥkūm), têkildarî hukim.