Substantiv
Befehl / Erlass
- en
- behest / decree / command / rule
- nl
- bevel / decreet
- tr
- ferman / komut
- kmr
- ferman, ferwar, gotina kesek dibêje û divê kesek din wek wê gotinê bike
Beispiele
Serokê wan emrê rawestandina şerrî daye.
Hemîdo yekî dirêj û zeyif bû. Emrê wî an çil hebû an tunebû. Lê porê wî spî bûbû.
Herkunft
Ji erebî أمر (emr, “ferman, ragihandin”), أمر (emere, “ferman dan/kirin”), hevreha aramî û îbranî אמר (e-m-r-: gotin, ferman kirin), akadî emaru (“dîtin, ketin ber çavan”) ji proto-samî [Peyv?].