Jûjî

emir

/ɛˈmɘɾ/

isim
  1. ferman / komut

    de
    Befehl / Erlass
    en
    behest / decree / command / rule
    nl
    bevel / decreet
    kmr
    ferman, ferwar, gotina kesek dibêje û divê kesek din wek wê gotinê bike

Örnekler

  • Serokê wan emrê rawestandina şerrî daye.

  • Hemîdo yekî dirêj û zeyif bû. Emrê wî an çil hebû an tunebû. Lê porê wî spî bûbû.

Köken

Ji erebî أمر (emr, “ferman, ragihandin”), أمر (emere, “ferman dan/kirin”), hevreha aramî û îbranî אמר (e-m-r-: gotin, ferman kirin), akadî emaru (“dîtin, ketin ber çavan”) ji proto-samî [Peyv?].

İlgili kelimeler

Kaynak ve lisans

Bu madde Wîkîferheng/Wiktionary kaynaklıdır ve CC BY-SA 4.0 ile lisanslanmıştır. Kaynak: Wîkîferheng. Türettiğimiz veriyi de aynı lisansla paylaşıyoruz.