Jûjî

tebîet

/tɛbiːˈ(ʕ)ɛt/

zelfstandig naamwoordmannelijk/vrouwelijkMeervoud: tebîet
  1. natuur

    de
    Natur / Wesensart
    en
    nature, essence
    tr
    tabiat, doğa
    kmr
    Hemû riwek û hewyan tiştên din yên jîndar.
  2. quality, trait, characteristic, property, disposition, temper

Voorbeelden

  • Parastina tebîetê pirr giring e.

  • Pansed mirîd civyan hemîFikrîne şêx tebiyetê73. Xweş dibû bi zikr û siyamê

Herkomst

Ji erebî طبيعة (ṭebî'eᵗ) ku herwiha serekaniya taybet ya kurdî ye jî; ji طبع (ṭeb', “muhr, teb', çap, dews, şûn, şop”). Ji heman rehî: metbee, tabi'.

Verwante woorden

Bron en licentie

Dit lemma komt uit Wîkîferheng/Wiktionary en valt onder CC BY-SA 4.0. Bron: Wîkîferheng. Onze afgeleide gegevens delen we onder dezelfde licentie.