Jûjî

tebîet

/tɛbiːˈ(ʕ)ɛt/

nounmasculine/femininePlural: tebîet
  1. nature, essence

    de
    Natur / Wesensart
    nl
    natuur
    tr
    tabiat, doğa
    kmr
    Hemû riwek û hewyan tiştên din yên jîndar.
  2. quality, trait, characteristic, property, disposition, temper

Examples

  • Parastina tebîetê pirr giring e.

  • Pansed mirîd civyan hemîFikrîne şêx tebiyetê73. Xweş dibû bi zikr û siyamê

Etymology

Ji erebî طبيعة (ṭebî'eᵗ) ku herwiha serekaniya taybet ya kurdî ye jî; ji طبع (ṭeb', “muhr, teb', çap, dews, şûn, şop”). Ji heman rehî: metbee, tabi'.

Related words

Source and licence

This entry derives from Wîkîferheng/Wiktionary and is licensed under CC BY-SA 4.0. Source: Wîkîferheng. Our derived data is shared under the same licence.