Jûjî

kele-

/kɛlɛˈ/

voorvoegsel
  1. Pêşgirek e jê navderên nû tê çêkirin û ramana mezinî û girsiyê yan nêrzahiyê dide, pêşgireka augmentatîv.

Herkomst

Hevreha soranî کەڵە (kelle), farisî کلان (kelan) (jê >kelanter), ku deynkirî ye ji partî 𐫐𐫓𐫀𐫗 (klʾn /⁠kelan⁠/, “mezin, gir; xwerrû”), tatî kele (“mezin”). Binyata wê a dawînî ne diyar e, pêbestiya bi kel / gir / germ berpêşniyar e. Mînakinên kele- dikare ji kel bibe û ramana mezinî an nêrzahiyê nadibe; wek kelecan, kelegerm, kelegirî (guharto: kizgirî)... kal jî dibe ku jê be nê ew berguman e.

Verwante woorden

Antoniemen

Bron en licentie

Dit lemma komt uit Wîkîferheng/Wiktionary en valt onder CC BY-SA 4.0. Bron: Wîkîferheng. Onze afgeleide gegevens delen we onder dezelfde licentie.