önek
Pêşgirek e jê navderên nû tê çêkirin û ramana mezinî û girsiyê yan nêrzahiyê dide, pêşgireka augmentatîv.
Köken
Hevreha soranî کەڵە (kelle), farisî کلان (kelan) (jê >kelanter), ku deynkirî ye ji partî 𐫐𐫓𐫀𐫗 (klʾn /kelan/, “mezin, gir; xwerrû”), tatî kele (“mezin”). Binyata wê a dawînî ne diyar e, pêbestiya bi kel / gir / germ berpêşniyar e. Mînakinên kele- dikare ji kel bibe û ramana mezinî an nêrzahiyê nadibe; wek kelecan, kelegerm, kelegirî (guharto: kizgirî)... kal jî dibe ku jê be nê ew berguman e.