Jûjî

kefen

/kɛˈfɛn/

zelfstandig naamwoord
  1. lijkwade / lijkgewaad / doodskleed / lijkdoek

    de
    Grabtuch / Leichentuch
    en
    shroud
    tr
    kefen
    kmr
    Cawê spî yê ku li miriyan tê pêçan berî ku bên gorkirin.

Herkomst

Ji erebî كفن (kefen), hevreha yûnanî κόφινος (kofinos: zembîl, kufik, selik), herdu misrî *k-p-n- (“tabûtên rûlî”). Heman peyva bi rêya yûnanî li zimanên ewropî jî belav bûye: latînî cophinus (kufik, selik) > fransî couffin (zembîl) > îngilîzî coffin (tabût, cenaze) û fransî couffe (kufik), îngilîzî coffer (sindoq, qase).

Verwante woorden

Andere schrijfwijzen

Bron en licentie

Dit lemma komt uit Wîkîferheng/Wiktionary en valt onder CC BY-SA 4.0. Bron: Wîkîferheng. Onze afgeleide gegevens delen we onder dezelfde licentie.