Jûjî

kefen

/kɛˈfɛn/

noun
  1. shroud

    de
    Grabtuch / Leichentuch
    nl
    lijkwade / lijkgewaad / doodskleed / lijkdoek
    tr
    kefen
    kmr
    Cawê spî yê ku li miriyan tê pêçan berî ku bên gorkirin.

Etymology

Ji erebî كفن (kefen), hevreha yûnanî κόφινος (kofinos: zembîl, kufik, selik), herdu misrî *k-p-n- (“tabûtên rûlî”). Heman peyva bi rêya yûnanî li zimanên ewropî jî belav bûye: latînî cophinus (kufik, selik) > fransî couffin (zembîl) > îngilîzî coffin (tabût, cenaze) û fransî couffe (kufik), îngilîzî coffer (sindoq, qase).

Related words

Alternative forms

Source and licence

This entry derives from Wîkîferheng/Wiktionary and is licensed under CC BY-SA 4.0. Source: Wîkîferheng. Our derived data is shared under the same licence.