Jûjî

kafir

/kʰɑːˈfɘɾ/

zelfstandig naamwoord
  1. ongelovige

    de
    Ungläubiger / Ungläubige
    en
    infidel
    tr
    kâfir
    kmr
    gawir, bêdîn, bêîman, Xwedê-nenas, ne bawermend, yê ku kufrîyan dike

Herkomst

Ji erebî كافر (kafir) ji كفر (kefere, “ji ser rêya rast xirrîn / ketin”), têkilî كفر (kufr, “kufir”) û كفران (kufran, “kurfan”), hevreha aramî kepran /kepra, ihtimal e ku hem ya aramî hem jî ya erebî ji aramî [Peyv?] kepar (gund) bin, bide ber peyav latînî paganus ku hem maneya "gundî" û hem jî ya "bêdîn, xwedênenas" dide. Kafir herwiha hevreha gawir e jî.

Verwante woorden

Bron en licentie

Dit lemma komt uit Wîkîferheng/Wiktionary en valt onder CC BY-SA 4.0. Bron: Wîkîferheng. Onze afgeleide gegevens delen we onder dezelfde licentie.