Jûjî

zeft kirin

/zɛft kɘˈɾɘn/

fiil
  1. basmak / işgal etmek / işgal et­mek / örtmek

    de
    einnehmen / erobern / fangen / beherrschen
    en
    catch / engulf / grasp / seize
    kmr
    girtin, şidandin, ne berdan, li baweşa xwe kirin û girtin, xwe tê wer kirin

Örnekler

  • Herkesî li dora sifrê, ji xwe re cihek zeft kiribû.

  • Ji nişkê ve hatibûn zeftkirin çavên ku neditebitîn.

Köken

Ji zeft + kirin.

Kaynak ve lisans

Bu madde Wîkîferheng/Wiktionary kaynaklıdır ve CC BY-SA 4.0 ile lisanslanmıştır. Kaynak: Wîkîferheng. Türettiğimiz veriyi de aynı lisansla paylaşıyoruz.