Jûjî

zeft kirin

/zɛft kɘˈɾɘn/

Verb
  1. einnehmen / erobern / fangen / beherrschen

    en
    catch / engulf / grasp / seize
    tr
    basmak / işgal etmek / işgal et­mek / örtmek
    kmr
    girtin, şidandin, ne berdan, li baweşa xwe kirin û girtin, xwe tê wer kirin

Beispiele

  • Herkesî li dora sifrê, ji xwe re cihek zeft kiribû.

  • Ji nişkê ve hatibûn zeftkirin çavên ku neditebitîn.

Herkunft

Ji zeft + kirin.

Quelle und Lizenz

Dieser Eintrag stammt aus Wîkîferheng/Wiktionary und steht unter CC BY-SA 4.0. Quelle: Wîkîferheng. Unsere abgeleiteten Daten teilen wir unter derselben Lizenz.