isimeril/dişil
hırsız / uğru / kuldur / karak
- de
- Dieb / Diebin
- en
- thief
- nl
- dief / dievegge / gannef
- kmr
- Kesa/ê tiştan didize; kesa/ê tiştên kesek din bêyî hay û destûra wê / wî bo xwe dibe.
Örnekler
Em ne diz in. Min tu carî jî dizî nekiriye.
Köken
proto-îranî: *dus- ("dij, dijî") + *dhe- ("kirin") *:proto-îranî:; avestayî: duš-dah- ("xirabî kirin"); pehlewî: dwz ("diz"); farisî: duzd ("diz"); belûçî: diz ("diz") ...^(alfabeya arî); kurmancî: diz ("diz"); soranî: diz ("diz"); zazakî: dizd ("diz")