Jûjî

diz

/ˈdɘz/

nounmasculine/feminine
  1. thief

    de
    Dieb / Diebin
    nl
    dief / dievegge / gannef
    tr
    hırsız / uğru / kuldur / karak
    kmr
    Kesa/ê tiştan didize; kesa/ê tiştên kesek din bêyî hay û destûra wê / wî bo xwe dibe.

Examples

  • Em ne diz in. Min tu carî jî dizî nekiriye.

Etymology

proto-îranî: *dus- ("dij, dijî") + *dhe- ("kirin") *:proto-îranî:; avestayî: duš-dah- ("xirabî kirin"); pehlewî: dwz ("diz"); farisî: duzd ("diz"); belûçî: diz ("diz") ...^(alfabeya arî); kurmancî: diz ("diz"); soranî: diz ("diz"); zazakî: dizd ("diz")

Related words

Source and licence

This entry derives from Wîkîferheng/Wiktionary and is licensed under CC BY-SA 4.0. Source: Wîkîferheng. Our derived data is shared under the same licence.