Jûjî

şên

/ˈʃeːn/

1.sıfat
  1. şen / neşeli / cıvıl cıvıl / civelek

    de
    fidel / frisch / fröhlich / heiter
    en
    flourishing / inhabited / prosperous / riproaring
    nl
    vrolijk / bloeiend / bewoond
    kmr
    sax, geş, jîndar (bi taybetî riwek anku gul û giya)

Örnekler

  • Bi kinarê me feqîran bike carek nigehêXobî û dilberî û naz û telettuf bi te şênXusrûya padişehan î we xwidana cebehê

  • Bihayê şên.

Köken

Ji proto-hindûewropî *tkei- (“ava kirin, şên kirin, çandin”), proto-îranî *şê-. Hevreh şên (şên, ava) ya pehlewî, şiti (jîngeh) ya avestayî, क्षिति (kṣití: (jîngeh) ya sanskrîtî û κτίζω (çandin, damezrandin, ava kirin). շէն (şên) ya ermenî û şen (xweş, bikêf) ji zimanên îranî hatine wergirtin.

İlgili kelimeler

2.isim
  1. edebilme / yapabilme / kuvvet / iktidar

    de
    Fähigkeit / Macht / Kraft
    nl
    vermogen / macht / kracht
    kmr
    kanîn, karîn, şêkirin
3.fiil
  1. edebilmek / yapabilmek / muktedir olmak

    de
    können / dürfen / vermögen / bewohnt
    en
    can / be able to
    nl
    kunnen
    kmr
    Hêz / taqet yan hinêr yan derfet / delîv yan zanîn hebûn bo kirina tiştekî.

İlgili kelimeler

Eş anlamlılar

Türemiş kelimeler

Diğer yazımlar

Kaynak ve lisans

Bu madde Wîkîferheng/Wiktionary kaynaklıdır ve CC BY-SA 4.0 ile lisanslanmıştır. Kaynak: Wîkîferheng. Türettiğimiz veriyi de aynı lisansla paylaşıyoruz.