bijvoeglijk naamwoord
zahit
- en
- ascetic
- kmr
- Kesa/ê ku dest ji karûbarên yan zewqa dinyewî berdaye û xwe gorî peristinê kiriye.
Voorbeelden
Wan dest û zend û sa'idanMey dane şeyx û zahidanMestî be çeşmê şahidan
Herkomst
Ji erebî زاهد (zahid) ji rehê ز ه د (z-h-d-, “terk kirin, dest jê berdan, ji xwe re nekirin xem”), hevreha زهد (zuhd, “zahidî”).