Jûjî

kozeçêr

/koːzɛˈt͡ʃeːɾ/

zelfstandig naamwoord
  1. Dema ku kesek rûyê erdê dikire ji bo ku pez û heywanên xwe lê biçêrînê. Kirakirina erdê ji bo çêrandinê.

Voorbeelden

  • Îro ku koçerên me hatine kozeçêra me ya îsal 200 hezar e. Ew dê vê pereyî bidin.

Verwante woorden

Bron en licentie

Dit lemma komt uit Wîkîferheng/Wiktionary en valt onder CC BY-SA 4.0. Bron: Wîkîferheng. Onze afgeleide gegevens delen we onder dezelfde licentie.