Jûjî

kilîd

/kɪˈliːd/

zelfstandig naamwoordmannelijk
  1. sleutel

    de
    Schlüssel / Türschloss / Verschluss / Schloss
    en
    key (device designed to open and close a lock)
    tr
    anahtar
    kmr
    Asinkê derî pê tê vekirin; amûra qilf pê vedibe yan tê girtin.

Voorbeelden

  • Bo tîrê qeda kirîne amancGoya ko li serhedan kilîd inHer ta'ife seddek in sedîd in

Herkomst

Bide ber soranî کلیل (kilîl), farisî کِلید (kelid) / کَلید (kalid) û farisiya navîn *kilēd, taliyê ji yûnaniya kevn κλείς, κλειδός (kleís, kleidós) ji proto-helenî *klāwī́ds, ji proto-hindûewropî *kleh₂u- (“kilîl/qilf”). Yûnanî κληΐς (kliḯs) herwiha serekaniya fransî clé, clef in ku ya fransî cotrehê qilf ya kurdî ye.

Verwante woorden

Synoniemen

Afleidingen

Andere schrijfwijzen

Bron en licentie

Dit lemma komt uit Wîkîferheng/Wiktionary en valt onder CC BY-SA 4.0. Bron: Wîkîferheng. Onze afgeleide gegevens delen we onder dezelfde licentie.