Jûjî

kelek

/kʰɛˈlɛk/

1.bijvoeglijk naamwoord
  1. (yê xweş dikele): Tiştê ku zû dikele.

Voorbeelden

  • Goştê berxan kelek e.

2.zelfstandig naamwoord
  1. vlot / meloen

    de
    Floß / Steinmauer / Steinwand / Melone
    en
    raft / stone wall / melon
    tr
    sal / kavun
    kmr
    Navgîna mirov pê li ser avê dimeşe.

Voorbeelden

  • Kelekvanan xwe diavêtin têlê û kelek dikişandin.

  • Dû re, ger havîn bûya zebeş û kelek ji wan re diketin siniyan, ger payîz bûya tirî;

Herkomst

Ji erebî كلك (kelek) yan ji aramî ܟܠܟܐ (kelka), ji akadî kelekku ku herwiha wek κέρκουρος (kerkouros) ketibû yûnaniya kevn û wek navê keştiyeke hinekî cuda jê derbazî hin zimanên din jî yên ewropî bûye: îtalî caracca (bixwîne: karakka), fransî caraque, îngilîzî carack, almanî Karacke, каракка (karakka).

Verwante woorden

Bron en licentie

Dit lemma komt uit Wîkîferheng/Wiktionary en valt onder CC BY-SA 4.0. Bron: Wîkîferheng. Onze afgeleide gegevens delen we onder dezelfde licentie.