Jûjî

hoker

/hoːˈkɛɾ/

zelfstandig naamwoordvrouwelijk
  1. adverbium

    de
    Adverb / Umstandswort / Nebenwort / Zuwort
    en
    adverb
    tr
    belirteç, zarf
    kmr
    Birek peyvan e ku demê yan cihî yan awayê kirinê diyar dikin. (Bi gelemperî natewin.)

Voorbeelden

  • Hokerin demkî: îro, sibe, zû, dereng.

  • Hokerin cihkî: vir, wir, jêr, jor, evraz, nişîv.

Herkomst

Ji ho + -ker.

Verwante woorden

Afleidingen

Bron en licentie

Dit lemma komt uit Wîkîferheng/Wiktionary en valt onder CC BY-SA 4.0. Bron: Wîkîferheng. Onze afgeleide gegevens delen we onder dezelfde licentie.