Jûjî

dil

/dɪl/

zelfstandig naamwoordmannelijk
  1. hart

    de
    muskulöses Organ im Leib, das Blut pumpt; Herz
    en
    heart
    tr
    gönül / kalp, yürek
    kmr
    Parçeya leşî ya ku li aliyê çepê yê sîngî ye û karê wî hilkişandina xwînê ye.

Voorbeelden

  • Dilê wî weke defê lêdixist, radibû û dadiket.

  • Dilê min wê dibijîne.

Herkomst

Çavkaniyên din: * Horn, Paul. (1893): Grundriss der neupersischen Etymologie [Bingehê etîmolojiya farisî] (bi almanî). Strassburg r. 127. * Watkins, Calvert, The American Heritage Dictionary of Indo-European Roots, Houghton Mifflin Co., 2007, çapa 2an, r. 41 * MacKenzie, David Neil, The dialect of Awroman (Hawraman-i Luhon) Grammatical sketch, texts, and vocabulary, Kommissionaer: Munksgaard (København), 1966, r. 126 * Etymonline. Online English Etymology Dictionary. <heart> by Douglas Harper.

Verwante woorden

Bron en licentie

Dit lemma komt uit Wîkîferheng/Wiktionary en valt onder CC BY-SA 4.0. Bron: Wîkîferheng. Onze afgeleide gegevens delen we onder dezelfde licentie.