Jûjî

delîl

/dɛˈliːl/

zelfstandig naamwoord
  1. bewijs / bewijsmateriaal

    de
    Beweis / Indiz
    en
    evidence, document
    tr
    delil
    kmr
    piştrast, palpişt, piştevan

Voorbeelden

  • Xerteb'etên di ebleh çi nêrgiz û çi kerbeşKore xwe nasipêrit carek bi dest delîlanEbleh çi kit tewafê nabînitin Berê reş

Herkomst

Ji erebî دَلِيل (dalīl).

Verwante woorden

Bron en licentie

Dit lemma komt uit Wîkîferheng/Wiktionary en valt onder CC BY-SA 4.0. Bron: Wîkîferheng. Onze afgeleide gegevens delen we onder dezelfde licentie.