zelfstandig naamwoord
gelovig / godsdienstig / religieus
- de
- religiös / fromm
- en
- religious / worshipper / gooly / pietist
- tr
- dindar
- kmr
- Kesê ku bawerî bi dînekî heye û wî dînî diperêse.
Voorbeelden
Misilmanên dîndar.
Tu ya pîs î ya fe'ar î (X.)156. Te ne şikl e û ne dîndar e (X.)
Herkomst
Ji dîn + -dar.