Jûjî

îqlîm

/iːqˈliːm/

zelfstandig naamwoord
  1. iklim

    en
    region / zone / climate
    kmr
    Şert û mercên hewayê yên ku li herêmek bi gelemperî an di demek dirêj de serdest in.

Voorbeelden

  • Li gor daxuyanîya Kremlînê, Putin ji Kerry re gotiye ku divê dîyaloga ser guherîna îqlîmê nebe mijareke sîyasî.

  • ...îqlîmê Hîndîstanê talan û xaret kirî.

Herkomst

Ji erebî اقليم (iqlîm) ji aramî ܩܠܝܡܐ (qilîma) ji yûnanî κλίμα (klíma). Ji eynî rehî: klîmat

Verwante woorden

Afleidingen

Andere schrijfwijzen

Bron en licentie

Dit lemma komt uit Wîkîferheng/Wiktionary en valt onder CC BY-SA 4.0. Bron: Wîkîferheng. Onze afgeleide gegevens delen we onder dezelfde licentie.