Jûjî

îmtîhan

/iːmtiːˈħɑːn/

zelfstandig naamwoord
  1. tentamen / toets / proefwerk / examen

    de
    Prüfung / Test / Überprüfung / Erprobung
    en
    examination
    tr
    sınav / imtihan
    kmr
    ezmûn, test, ceribandin, saxtî, prove, taqî, cêrribandin, kirina tiştekê/î daku bêt zanîn ka dê biserketî be yan na

Voorbeelden

  • Mamoste îmtîhan bi şagirtan kir.

Herkomst

Ji erebî اِمْتِحَان (imtiḥān) ji rehê م ح ن (m-ḥ-n)

Verwante woorden

Afleidingen

Andere schrijfwijzen

Bron en licentie

Dit lemma komt uit Wîkîferheng/Wiktionary en valt onder CC BY-SA 4.0. Bron: Wîkîferheng. Onze afgeleide gegevens delen we onder dezelfde licentie.