Jûjî

reyîn

/rɛˈjiːn/

1.SubstantivfemininPlural: reyîn
  1. Bellen / Gebell

    en
    bark (abrupt utterance)
    nl
    blaf / geblaf
    tr
    havlama
    kmr
    Dengê ku se, kûçik an gur derdixin.

Beispiele

  • Doh êvarê çend kûçikên delal li ber derî direyiyan û reyîna wa wek kilamek digihîşt asîman.

Herkunft

From Proto-Indo-European *leh₂- (“to bark, howl”).

2.Verb
  1. bellen / kläffen / Bellen

    en
    bark / yawp / yip / yowl
    nl
    uitjouwen / bassen / huilen / blaffen
    tr
    havlamak / hırlamak / ürüme / ürümek
    kmr
    Qîja dirêj û bikeser ku gur yan kûçik dide.

Beispiele

  • Kûçik çend caran bi dengên tivingên wan reya bûn, lê dû re ew jî winda bûbûn

Herkunft

Ji proto-hindûewropî *le- ("reyîn, rewîn"), proto-îranî *re- ("reyîn, rewîn"), avestayî: re- ("reyîn, rewîn"), sogdî: r'y- ("reyîn, rewîn"), osetî: rêjîn/rêjd- ("reyîn, rewîn"), kurmancî: reyîn- ("reyîn, rewîn"), hewramî: lalyay/laliye- ("reyîn, rewîn"), zazakî: lawayen/law- ("reyîn, rewîn"), sanskrîtî: ra ("reyîn, rewîn"), yûnanî: laiein ("deng kirin"), latînî: lātrāre ("reyîn, rewîn")

Verwandte Wörter

Synonyme

Andere Schreibweisen

Quelle und Lizenz

Dieser Eintrag stammt aus Wîkîferheng/Wiktionary und steht unter CC BY-SA 4.0. Quelle: Wîkîferheng. Unsere abgeleiteten Daten teilen wir unter derselben Lizenz.