Jûjî

reyîn

/rɛˈjiːn/

1.nounfemininePlural: reyîn
  1. bark (abrupt utterance)

    de
    Bellen / Gebell
    nl
    blaf / geblaf
    tr
    havlama
    kmr
    Dengê ku se, kûçik an gur derdixin.

Examples

  • Doh êvarê çend kûçikên delal li ber derî direyiyan û reyîna wa wek kilamek digihîşt asîman.

    Last night a few lovely dogs came to the door and their barks reached the sky like a crow.

Etymology

From Proto-Indo-European *leh₂- (“to bark, howl”).

2.verb
  1. bark / yawp / yip / yowl

    de
    bellen / kläffen / Bellen
    nl
    uitjouwen / bassen / huilen / blaffen
    tr
    havlamak / hırlamak / ürüme / ürümek
    kmr
    Qîja dirêj û bikeser ku gur yan kûçik dide.

Examples

  • Kûçik çend caran bi dengên tivingên wan reya bûn, lê dû re ew jî winda bûbûn

Etymology

Ji proto-hindûewropî *le- ("reyîn, rewîn"), proto-îranî *re- ("reyîn, rewîn"), avestayî: re- ("reyîn, rewîn"), sogdî: r'y- ("reyîn, rewîn"), osetî: rêjîn/rêjd- ("reyîn, rewîn"), kurmancî: reyîn- ("reyîn, rewîn"), hewramî: lalyay/laliye- ("reyîn, rewîn"), zazakî: lawayen/law- ("reyîn, rewîn"), sanskrîtî: ra ("reyîn, rewîn"), yûnanî: laiein ("deng kirin"), latînî: lātrāre ("reyîn, rewîn")

Related words

Synonyms

Derived terms

Alternative forms

Source and licence

This entry derives from Wîkîferheng/Wiktionary and is licensed under CC BY-SA 4.0. Source: Wîkîferheng. Our derived data is shared under the same licence.