Substantiv
Paraklet
- en
- paraclete / Paraclete
- tr
- Paraklit
- kmr
- (li gorî Xrîstiyantî) Kes ku piştî Îsa Mesîh tê bi mexseda hidayetkirina mirîdên wî.
Beispiele
Hin misilmanan bawer dikin ku Paraklît Mihemmed Pêxember e.
Herkunft
Ji fransiya kevn paraclit, ji latîniya dereng paraclētus, ji yûnaniya kevn παράκλητος (paráklētos, “yê ji bo alîkirinê gazîkirî, alîker; xweşker; hamî, muhafezeker; (legal) parêzer”), ji παρά (pará, “li tenişt”) + κλητός (klētós, “[yekî] gazîkirî, dawetkirî”).