Jûjî

paraklît

/pɑːɾɑːkˈliːt/

noun
  1. paraclete / Paraclete

    de
    Paraklet
    tr
    Paraklit
    kmr
    (li gorî Xrîstiyantî) Kes ku piştî Îsa Mesîh tê bi mexseda hidayetkirina mirîdên wî.

Examples

  • Hin misilmanan bawer dikin ku Paraklît Mihemmed Pêxember e.

Etymology

Ji fransiya kevn paraclit, ji latîniya dereng paraclētus, ji yûnaniya kevn παράκλητος (paráklētos, “yê ji bo alîkirinê gazîkirî, alîker; xweşker; hamî, muhafezeker; (legal) parêzer”), ji παρά (pará, “li tenişt”) + κλητός (klētós, “[yekî] gazîkirî, dawetkirî”).

Related words

Alternative forms

Source and licence

This entry derives from Wîkîferheng/Wiktionary and is licensed under CC BY-SA 4.0. Source: Wîkîferheng. Our derived data is shared under the same licence.