Jûjî

kenge

/kɛnˈɡɛ/

Substantiv
  1. Dema kesek xwe li ciyekî ter/şil dirêj dike, yan jî ber sedemên din; tamarê wî req dibe ew kes kengeyî dibe,nikare xwe xwarke edî, paşê kenga wî digirin baş dibe.

Quelle und Lizenz

Dieser Eintrag stammt aus Wîkîferheng/Wiktionary und steht unter CC BY-SA 4.0. Quelle: Wîkîferheng. Unsere abgeleiteten Daten teilen wir unter derselben Lizenz.