Jûjî

kenge

/kɛnˈɡɛ/

navdêr
  1. Dema kesek xwe li ciyekî ter/şil dirêj dike, yan jî ber sedemên din; tamarê wî req dibe ew kes kengeyî dibe,nikare xwe xwarke edî, paşê kenga wî digirin baş dibe.

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

kenge — ferhenga kurmancî · Jûjî