harakîrî

Substantiv

harakiri
en
hara-kiri
kmr
xwekujî, xwekuştin (bi taybetî samuray li Japonyaya berê bi dirandina zikê xwe bi xencerê)

Herkunft

Ji japonî 腹切り (はらきり, harakiri). Ji 腹 (はら hara) "zik" + 切る (きる, kiru) "dirandin").