navdêr
xwekujî, xwekuştin (bi taybetî samuray li Japonyaya berê bi dirandina zikê xwe bi xencerê)
- en
- hara-kiri
- tr
- harakiri
Etîmolojî
Ji japonî 腹切り (はらきり, harakiri). Ji 腹 (はら hara) "zik" + 切る (きる, kiru) "dirandin").
xwekujî, xwekuştin (bi taybetî samuray li Japonyaya berê bi dirandina zikê xwe bi xencerê)
Ji japonî 腹切り (はらきり, harakiri). Ji 腹 (はら hara) "zik" + 切る (きる, kiru) "dirandin").