1.Adjektiv
tîpa ku pêdiviya wê bi dengekî vekirî ve heye, tîpên bêdeng
dengdar
/dɛnɡˈdɑːɾ/
2.Substantivfeminin
Konsonant
- en
- consonant
- nl
- medeklinker
- tr
- sesli, sesli harf, ünlü, vokal
- kmr
- dengdarên kurmancî ev in:
Beispiele
Dengdar ew tîp in ko bêyî arîkariya dengdêrekê nikarin ji devê me derkevin û dengekî musîqayî bînin pê.
Herkunft
Ji deng + -dar.