1.adjective
tîpa ku pêdiviya wê bi dengekî vekirî ve heye, tîpên bêdeng
dengdar
/dɛnɡˈdɑːɾ/
2.nounfeminine
consonant
- de
- Konsonant
- nl
- medeklinker
- tr
- sesli, sesli harf, ünlü, vokal
- kmr
- dengdarên kurmancî ev in:
Examples
Dengdar ew tîp in ko bêyî arîkariya dengdêrekê nikarin ji devê me derkevin û dengekî musîqayî bînin pê.
Etymology
Ji deng + -dar.