mehr

Hevreh bi soranî مارە (mare), zazakî mare, ji mihr, ku mehneya eslî ehd u peyman bû. Hevrehên pêştir avestayî 𐬨𐬌𐬚𐬭𐬀 (miθra, “ray, peyman, sond, qewl u qerar”), farisiya navîn mtr' (/⁠mihr⁠/, “roj; dilovanî, dostanî, evîn”), farisî مهر (“dilovanî, evîn, dostanî”), ji proto-îranî *miθráh, ji proto-hindûîranî *mitráh, ji proto-hindûewropî *mey- (“bestin”). Cotrehê mêhr. Qise herwisa navê xwedayê ehd u peymanan bû, Mihr. Di çaxa Îraniya Navîn da, Mihr u xwedayê rojê Xurşîd hatin yek kirin, wek ku li gotina mihrûmah (“roj û heyv”) dikare bê dîtin. Di qewlekî Êzdî da jî mihr u maha Farisî bi Kurdî m