Jûjî

zewicîn

/zɛwɪˈd͡ʒiːn/

lêker
  1. jin anîn yan mêr kirin, şû kirin, bûn hevser, bûn jin kesekî yan mêrê kesekê:

    de
    heiraten / sich verheiraten / freien
    en
    to marry
    nl
    trouwen / huwen
    tr
    evlenmek

Mînak

  • Tu dê kengî bizewicî?

  • Ew pîr bûye lê hê nezewiciye.

Etîmolojî

Ji zewac + -în.

Peyvên girêdayî

Peyvên çêbûyî

Girêdayî

Awayên din

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

zewicîn — ferhenga kurmancî · Jûjî