Jûjî

zewicîn

/zɛwɪˈd͡ʒiːn/

verb
  1. to marry

    de
    heiraten / sich verheiraten / freien
    nl
    trouwen / huwen
    tr
    evlenmek
    kmr
    jin anîn yan mêr kirin, şû kirin, bûn hevser, bûn jin kesekî yan mêrê kesekê:

Examples

  • Tu dê kengî bizewicî?

  • Ew pîr bûye lê hê nezewiciye.

Etymology

Ji zewac + -în.

Related words

Derived terms

Related

Alternative forms

Source and licence

This entry derives from Wîkîferheng/Wiktionary and is licensed under CC BY-SA 4.0. Source: Wîkîferheng. Our derived data is shared under the same licence.