Jûjî

wezîn

lêker
  1. gobilîn, ba hatin, ba rabûn

    de
    anblasen / blasen / wehen / Brise
    en
    to blow (wind)
    tr
    esmek / rüzgar esmek / esiş

Etîmolojî

Ji farisî وزیدن (“gobilîn”), ji farisiya navîn [Book Pahlavi hewce ye] (wc-ytn' /⁠wazīdan⁠/, “rê ve çûn; gobilîn”), ew bixwe jî ji zimanekî din ê îranî, bi dawîn ji proto-îranî *wájati, ji proto-hindûîranî *wáȷ́ʰati, ji proto-hindûewropî *weǵʰ- (“ajotin”). Hevreha kurmancî bezîn, kurmancî baz dan, avestayî 𐬬𐬀𐬰𐬀𐬌𐬙𐬌 (vazaⁱti, “rê ve çûn, ajotin”), sanskrîtî वहति (vahati, “hilgirtin, guhastin, gobilîn”), latînî vehō (“hilgirtin, guhastin”), slaviya kevn вести (vesti, “hilgirtin”), îngilîziya kevn wegan (“hilgirtin”), îngilîzî weigh (“wezinandin”).

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

wezîn — ferhenga kurmancî · Jûjî