wezîn

Ji farisî وزیدن (“gobilîn”), ji farisiya navîn [Book Pahlavi hewce ye] (wc-ytn' /⁠wazīdan⁠/, “rê ve çûn; gobilîn”), ew bixwe jî ji zimanekî din ê îranî, bi dawîn ji proto-îranî *wájati, ji proto-hindûîranî *wáȷ́ʰati, ji proto-hindûewropî *weǵʰ- (“ajotin”). Hevreha kurmancî bezîn, kurmancî baz dan, avestayî 𐬬𐬀𐬰𐬀𐬌𐬙𐬌 (vazaⁱti, “rê ve çûn, ajotin”), sanskrîtî वहति (vahati, “hilgirtin, guhastin, gobilîn”), latînî vehō (“hilgirtin, guhastin”), slaviya kevn вести (vesti, “hilgirtin”), îngilîziya kevn wegan (“hilgirtin”), îngilîzî weigh (“wezinandin”).