Jûjî

durû

/dʊˈruː/

rengdêr
  1. Ne rastgo, ne wefadar, kesa/ê ku wek gotinên xwe nake, kesa/ê ku dijî gotinên xwe dike.

    de
    Heuchler / Heuchlerin
    en
    hypocrite
    nl
    huichelaar / hypocriet / schijnheilige
    tr
    ikiyüzlü / riyakar / münafık

Mînak

  • Hemî gava dumahîka mirovên durû ya xirab e.

Etîmolojî

Ji du + rû.

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

durû — ferhenga kurmancî · Jûjî