Jûjî

bext

/ˈbɛxt/

navdêr
  1. Çarenivîs, rojgar, şans, nesîb, qismet, siûd, talih, qeder, felek.

    de
    Fügung / Geschick / Los / Schicksal
    en
    fortune / luck / destiny / fate
    nl
    geluk / fortuin / fortuinlijkheid / lot
    tr
    baht / kısmet / nasip / kut

Mînak

  • Bextê te hiz kim Nezerê Mêrxas, bir qareqar tê dibîne hespeke zîn kirî orta rê sekinîye bona wî.

  • Bextê wan reş e.

Etîmolojî

Hevreha farisî بخت (bext), pehlewî bext, avestayî bexte, sanskrîtî भक्ति (bhaktí: par, behr, beş, pişk) û भक्त (bhaktá: parvekirî, dabeşkirî) ji bej (parve kirin), hevreha √bhaj (belav kirin) sanskrîtî, hemû ji proto-hindûewropî *bʰeh₂g- yan *bʰag- (belav kirin, parve kirin) ku herwiha serekaniya beş (1. par, pişk, behr 2. vekirî, jêkvekirî, jevvekirî), pişk û bac yên kurdî ye. բախտ (bext) ya ermenî ji zimanekî îranî hatiye deynkirin.

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

bext — ferhenga kurmancî · Jûjî