navdêr
cer, kûz, şerbik, kuloz, den, kûzik, kuloz, hin cûn aman in ku ji axa sor hatine çêkirin û bi pirranî biçembil in (û berê bi taybetî bo hilgirtina avê ji kaniyan ta malê dihatin bikaranîn)
- de
- Krug / Kanne
- en
- jar / jug / pot / anthrax
- nl
- kruik / kan
- tr
- testi / küp / şarbon
Mînak
Kuro ka bibêje, te ez bi şerbê xistim!
Etîmolojî
Ji erebî شرب (şeribe: vexwarin), hevreha şerbet, şerab, şirûb, meşrûb...