Jûjî

şerb

/ˈʃɛɾb/

noun
  1. jar / jug / pot / anthrax

    de
    Krug / Kanne
    nl
    kruik / kan
    tr
    testi / küp / şarbon
    kmr
    cer, kûz, şerbik, kuloz, den, kûzik, kuloz, hin cûn aman in ku ji axa sor hatine çêkirin û bi pirranî biçembil in (û berê bi taybetî bo hilgirtina avê ji kaniyan ta malê dihatin bikaranîn)

Examples

  • Kuro ka bibêje, te ez bi şerbê xistim!

Etymology

Ji erebî شرب (şeribe: vexwarin), hevreha şerbet, şerab, şirûb, meşrûb...

Related words

Source and licence

This entry derives from Wîkîferheng/Wiktionary and is licensed under CC BY-SA 4.0. Source: Wîkîferheng. Our derived data is shared under the same licence.